Atmosferdeki kükürt oksitler, azot dioksit ve asılı ince partiküller (PM2.5), endüstriyel medeniyetimizin ekosisteme bıraktığı en tehlikeli kimyasal kalıntılardır. Canlı verilerle kirliliği gözlemleyin.
PM2.5; havada asılı duran, çapı 2.5 mikrometreden daha küçük katı parçacıklar ve sıvı damlacıkların karışımıdır. Kurum, ağır metaller ve organik kimyasallardan oluşur. Akciğer süzgeçlerini tamamen aşarak doğrudan kılcal damarlarla kana karışır. Kalp krizini, damar tıkanıklıklarını ve hücresel düzeyde oksidatif stresi tetikler.
Yüksek sıcaklıktaki yanma reaksiyonları (egzoz gazları, elektrik santralleri) sonucu salınan asidik bir oksittir. Solunum yollarında su ile birleşerek nitrik asit oluşturur ve akciğer dokusunu tahrip eder. Havada asılı duran su damlacıklarıyla asit yağmurları oluşturarak gölleri, ormanları ve binaları aşındırır.
Kükürt içeren fosil yakıtların (linyit kömürü, ağır fuel-oil) yakılması ve metal eritme sanayilerinde açığa çıkan keskin, boğucu kokulu bir gazdır. Havada sülfat partiküllerine dönüşerek ikincil PM kirliliği yaratır. Akciğer mukozasını irite ederek bronşit ve astım gibi kronik solunum yolu hastalıklarını şiddetlendirir.
Elektrik ve ısınma ihtiyaçlarında kömür yerine rüzgar ve güneş enerjisi yatırımlarına geçmek zehirli kükürt salınımını engeller.
Kişisel otomobiller yerine bisiklet, yürüyüş ve raylı sistemleri tercih etmek şehirlerdeki azot dioksit seviyesini sıfırlar.
Konutlarda ısı yalıtımı yaparak fosil yakıt tüketimini minimize etmek genel enerji talebini ve dolayısıyla karbon ayak izini düşürür.
Endüstriyel tesisler etrafında yeşil kuşaklar kurmak, havada asılı duran zararlı katı PM2.5 partiküllerinin yapraklarca süzülmesini sağlar.